วัดพระสิงห์เชียงราย  (พระอารามหลวง)  เป็นวัดสำคัญคู่บ้านคู่เมืองของจังหวัดเชียงรายมาแต่โบราณด้วยในอดีตเคยเป็นทีประดิษฐาน “พระพุทธสิหิงค์” หรือ  “พระสิงห์” พระพุทธรูปสำคัญคู่บ้านคู่เมืองของประเทศไทยมาเป็นเวลากว่า 20 ปี ปัจจุบันวัดพระสิงห์มีสถานภาพเป็นพระอารามหลวงประจำจังหวัดเชียงราย

          วัดพระสิงห์ เชียงรายเป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ มีเนื้อที่ 4 ไร่ 2 งาน 42 ตารางวา    ตั้งอยู่ที่ถนนสิงหไคล   ตำบลเวียง อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย สันนิษฐานกันว่าน่าจะสร้างขึ้นเมื่อปีพุทธศักราช 1928 ในรัชสมัยของพระเจ้ามหาพรหม พระอนุชาของพระเจ้ากือนา เจ้าเมืองเชียงใหม่ ซึ่งมาครองเมืองเชียงรายระหว่างพุทธศักราช 1888-1943

           สาเหตุที่วัดนี้มีชื่อว่า “วัดพระสิงห์” นั้น น่าจะเป็นเพราะครั้งหนึ่งเคยเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปสำคัญคู่บ้านคู่เมืองของประเทศไทย คือ พระพุทธสิหิงค์ หรือที่เรียกกันในชื่อสามัญว่า “พระสิงห์” ปัจจุบันวัดพระสิงห์เป็นที่ประดิษฐานของพระพุทธสิหิงค์      (หรือพระสิงห์)    จำลองศิลปะเชียงแสน  ปางมารวิชัย ชนิดสำริดปิดทอง หน้าตักกว้าง ๓๗ เซนติเมตร สูงทั้งฐาน 66 เซนติเมตร

            พระพุทธสิหิงค์หรือพระสิงห์ เป็นพระพุทธรูปคู่บ้านคู่เมืองของประเทศไทยมาอย่างยาวนาน มีหลักฐานปรากฏในสิหิงนิทานบันทึกไว้ว่า     สร้างขึ้นเมื่อราวพุทธศักราช   700   ในประเทศลังกา และประดิษฐานอยู่ที่ลังกา 1150 ปี จากนั้นได้ถูกอัญเชิญมาประดิษฐานยังราชอาณาจักรไทยตามลำดับ ดังนี้

  • พ.ศ. 1850 ประดิษฐานที่กรุงสุโขทัย 70 ปี
  • พ.ศ. 1920 ประดิษฐานที่พิษณุโลก 5 ปี
  • พ.ศ. 1925 ประดิษฐานที่กรุงศรีอยุธยา 5 ปี
  • พ.ศ. 1930 ประดิษฐานที่กำแพงเพชร 1 ปี
  • พ.ศ. 1931 ประดิษฐานที่เชียงราย 20 ปี
  • พ.ศ. 1950 ประดิษฐานที่เชียงใหม่ 255 ปี
  • พ.ศ. 2240 ประดิษฐานที่กรุงศรีอยุธยา 105 ปี
  • พ.ศ. 2310 ประดิษฐานที่เชียงใหม่ 28 ปี
  • พ.ศ. 2338 ประดิษฐานที่กรุงเทพฯ-ปัจจุบัน